Aralar Markina-Xemein

Azken urteotan gure eskualdean kale borrokaren agerraldiak ugaritu egin direla begi bistakoa da.

Bere helburuak normalean zaramontziak izaten dira: bide erdira atera, erre eta zirkulazioa moztu. Beste batzuetan, bankuen kutxazainak dira helburu edo baita batzokiren fatxada ere.

Protestatzeko era bat da, jakina. Baina protestatzeko era horrek ondorioak ere baditu: fatxada batzuk erreta edo pinturaz zikinduta; arbola batzuk larri kaltetuak (Murganeko palmera edo udaletxe osteko alkanforeroa); suteek sortzen duten kutsadura ere ez da makala, kontutan hartzen badugu gehiena plastikoa dela….

Gainera, kontenedoreen inguruan bizi diren pertsonen estutasuna ere ez da txantxetakoa izaten. Eta azkenik, kalte ekonomikoak: 2007. urtean gure eskualdean 37 kontenedore erre ziren (11 Markina-Xemeinen, 7 Ondarroan eta 19 Lekeition) euren koste totala 41.000 eurokoa izanik. Gogoratu behar da, hau guztia ez duela Estatuak ordaintzen, guk geuk baizik.

Eta horren inguruan, zer esan? Benetan merezi du? Borroka mota horrek askatasuna ekarriko digu? Guk ezetz pentsatzen dugu. Borroka mota horrek aurre pausorik sortu beharrean, ondorio latzak izan ditu: gazte batzuentzat kartzela edo erbestea.

Gazteen indarra alperrik gastatzea begitantzen zaigu, guk gazteak ez ditugu kartzelan nahi, ez gazteak ez inor ere. Gazteak kalean, eskolan, lantegian, udaletxean, eguneroko Euskal Herria eraikitzen nahi ditugu. Guztiokin batera Euskal Herriaren eskubideen alde lanean.